الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)
228
تفسير مجمع البيان (فارسى)
اين است كه آنان با خود خواهند بود . وَ الصَّالِحِينَ : مؤمنان صالحى كه درجهء آنها پايينتر از پيامبران و صديقان و شهيدان است . صالح ، انجام دهندهء كار شايسته و كسى است كه حالش صلاحيت يافته و راهش استقامت پيدا كرده است . مصلح ، كسى است كه خود و عمل خود را اصلاح كند . وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً : پيامبران و صديقان رفيق آنها هستند و چه خوب رفقايى هستند . ابو بصير روايت كرده است كه امام صادق ( ع ) بوى فرمود : خداوند در قرآن شما را ياد كرده است . سپس اين آيه را تلاوت كرد و فرمود : نبى ، پيامبر و صديقان و شهيدان ما و صالحان شماييد پس اهل اصلاح باشيد همانطورى كه خدا شما را صالح ناميده است . ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ : بودن با پيامبران و صديقان ، تفضل خداوند نسبت به آنانى است كه او را اطاعت كنند . وَ كَفى بِاللَّهِ عَلِيماً : خداوند به حال مردم عاصى و مطيع و منافق و مخلص و آنهايى كه براى رفاقت پيامبران و صديقان و . . . شايستگى دارند و آنهايى كه شايستگى ندارند عالم است ، زيرا او به خيانت چشمها نيز علم دارد . برخى گفتهاند : يعنى براى تو علم بكيفيت پاداش مردم مطيع و بهرهمند شدن آنان كافى است .